પછી શું કરશે ?

ચાહ્યું સઘળું તે મળી જાય, પછી શું કરશે ?
તું જે શોધે છે, જડી જાય પછી શું કરશે ?

આંખ ચોળીને જગત જોવાની આદત છે,
કોઈ આંખોમાં વસી જાય, પછી શું કરશે ?

અબઘડી તો તું ગઝલ કહીને ગુજારે છે સમય,
દુઃખની આ રાત વીતી જાય પછી શુ કરશે ?

શબ્દ હાથોમાં ગ્રહ્યા, ત્યાં તો થયા હાથ મશાલ,
શબ્દ જ્યારે લોહીમાં ભળી જાય, પછી શું કરશે ?

કામનાનું પશુ હણવા તું ભલે નીકળ્યો છે,
થઈને એ ઘાયલ બચી જાય, પછી શું કરશે ?

આંસુઓ શબ્દમાં પલટાતા રહે પણ ક્યાં સુધી ?
લોકો મહેફિલમાંથી ઊઠી જાય, પછી શું કરશે ?

- રઈશ મનિયાર

જયારે હું શોધતો હતો

જયારે હું શોધતો હતો રણમાં પડાવ, દોસ્ત !
ઘરમાં પતંગિયાની હતી આવજાવ, દોસ્ત !

ઊભો છું ભિક્ષાપાત્ર લઈ તારે આંગણે.....
હા, હાથમાં છે ખાલી થયેલું તળાવ, દોસ્ત!

તારી સ્મૃતિઓ સાથે હવે હો સીધો સંબંધ,
ન અંતરાય બન, હવે વચ્ચે ન આવ, દોસ્ત!

વરસોથી એક નામની સંબંધ ને તલાશ,
વરસો વીત્યાં તો નામ મળ્યું અણબનાવ, દોસ્ત!

માફક તને ન આવે એ સમજી શકાય છે,
મારો સ્વભાવ અંતે છે મારો સ્વભાવ, દોસ્ત !

બસ જયારથી મળ્યું છે હલેસું કલમ તણું,
દુનિયા ફરી વળી છે આ કાગળની નાવ, દોસ્ત !

ડૉ. રઈશ એ. મનીઆર

દીવાનગીની હદ સુધી

દીવાનગીની હદ સુધી મુજથી ન જવાયું
ટળવળતું રહ્યું સ્વપ્ન ફરી એક નમાયું

તુજ આત્મકથામાં થયો ઉલ્લેખ ન મારો
એક પાનું જો કે સાવ તેમાં કોરું રખાયું

કાંટા હવે ખૂંચે છે તો ઘા પણ નથી પડતા
ક્યારે તે રુઝાયું છે જે ફૂલોથી ઘવાયું

તારી સ્મૃતિ તારા જ વિચારો અહીં દાટ્યા
ને નામ કબર પર છતાં મારું જ લખાયું

ઇતિહાસ લખાયો તે ઘડી નામ કોઇનું
સગવડતાભરી રીતે ‘રઈશ’ ભૂલી જવાયું


ડૉ. રઈશ એ. મનીઆર